Patroni pilskich ulic

[J23]

Dziękuję za dobre słowa i wszelkie wyrazy poparcia. Jeżeli ktoś chciałby jeszcze podpisać się pod listem można to zrobić do 28 lutego.

Pozdrawiam

[pavvlo]

Takie małe przypomnienie o Antonim Kiszewskim:

Antoni Kiszewski, pedagog, autor podręczników do nauki języka polskiego, propagator jedwabnictwa. Urodził się w Pile 10 czerwca 1810 roku.

Jak i skąd rodzina Kiszewskich pojawiła się w Pile nie wiem. Prawdopodobnie pochodzi z Kiszewa w konińskim. Pierwsze wzmianki o Kiszewskim w Pile na które trafiłem pochodzą z czasów Wielkiego Księstwa Warszawskiego, gdzie Ludwik Kiszewski (zapewne ojciec) był burgrabią i kancelistą Sądu Pokoju powiatu wałeckiego w Pile.

Od 1835 roku pracował jako nauczyciel, najpierw w Trzemesznie, a następnie w Seminarium Nauczycielskim w Paradyżu. Wykładał tam język polski i dydaktykę. W swej pracy nauczycielskiej wykorzystywał najnowsze osiągnięcia europejskiej myśli pedagogicznej. Stosował nową wówczas zasadę nauczania od rzeczy najbliższych do dalszych, łącząc umiejętnie wiedzę merytoryczną z ćwiczeniami poprawnościowymi w zakresie języka polskiego. Nauczał też w oparciu o znajomość środowiska naturalnego i w tym celu często organizował wycieczki terenowe, bowiem zasadę poglądowości uznawał za istotną w procesie kształcenia. Wydał kilka podręczników szkolnych:
„Nauka polskiego czytania i pisania na kl. I" (1845),

"Czterdzieści tablic ściennych do pisania i czytania dla szkół elementarnych polskich" (1846),
„Nauka o świecie podręcznik do nauki języka polskiego na kl. II (1847) i

"Czytelnia, czyli zbiór rozmaitych powieści, podań, klecht, legend, opisów geograficznych, wspomnień historycznych, zadań i myśli, fraszek i dowcipów itp. ku nauce, zbudowaniu i rozrywce" (1866), "Wzory poezji polskiej" (1876).

Posiadały one wybitne walory dydaktyczno-wychowawcze i językowe. Pisał je piękną polszczyzną, popularyzując jednocześnie utwory polskich literatów, jak Jan Kochanowski, Julian Ursyn Niemcewicz. Drugą pasją Antoniego Kiszewskiego było jedwabnictwo. W 1850 roku brał nawet udział w wystawie w Londynie, jako właściciel wzorcowej motarni jedwabiu. Będąc członkiem Towarzystwa Jedwabniczego w Wielkim Księstwie Poznańskim prowadził szeroką akcją propagującą tą nową jak na owe czasy gałąź hodowli. Wygłaszał w tym celu pogadanki, odczyty a także publikował wyniki swych doświadczeń na łamach "Ziemianina". Jego zdaniem, jedwabnictwo miało być jednym ze sposobów poprawy sytuacji ekonomicznej ubogiej ludności polskiej.

Zapewne nie tylko polskiej, bo w obliczu zasług na tym polu Król na Prusach Wilhelm I, udekorował Kiszewskiego orderem Czerwonego Orła czwartej klasy o czym 4 stycznia 1880 roku donosi Dziennik Poznański:

1

Zmarł po 1887 roku.

Źródła:
Cytowany biogram ze strony:https://web.archive.org/web/20070928100 ... /812.dhtml