Skórka (Schonfeld)

[SA108]

Sporo informacji o historii Skórki można znaleźć w wydanym parę lat temu przez wydawnictwo "Akapit" opracowaniu "Gmina Krajenka - krótka historia".

[BOGDAN]

Przejeżdżałem dzisiaj przez Skórkę. Na rzece, obok mostu drogowego, powstaje kładka dla pieszych. Dopiero śmierć dwóch dziewczynek przekonała władze o jej potrzebie.
Sporo nowych domów.
Stacja (przystanek) PKP wygląda nieciekawie.
Przydałby się chodnik przez wieś, bo mieszkańcy łażą jak owce, a samochodów sporo.

Pozdrawiam

[dawidpl]

Wszelkie informacje o Skórce znajdziecie na mojej stronce: www.skorka-dawid.republika.pl

[władek]

Wieś Skórka wzmiankowana w źródłach po raz pierwszy w 1588r. i znana wówczas jako młyn. W czasie tym starosta ujski Stanisław Górka założył na wrzosowisku w pobliżu Głomii, niedaleko istniejącego młyna niemiecką wieś z 6 rolnikami - osadnikami sprowadzonymi z okolic Markisch - Friedland. Każdy z rolników otrzymał pół włóki. W XVII wieku wieś miała drugą nazwę Głomia. W 1653 r. istniał w Skórce kościół, który odebrany protestantom został filią parafii w Śmiłowie. W roku 1618 obszar uprawny zajmował około 30 łanów w tym 2 opustoszałe, w 1653 w Skórce zamieszkiwało 36 kmieci na półłankach, w 1661 ośmiu a w 1695 r. dziesięciu kmieci. W 1773 wieś posiadała sołtysa. W latach 1653-1773 był tu młyn i karczma, a w 1773 r. młyn o 3 kołach, tartak, karczma oraz kowal. 16 stycznia 1871 został otwarty odcinek kolei Piła - Złotów, ale przystanek w Skórce został utworzony dopiero w roku 1896. W tym czasie wzniesiono kościół ewangelicki, został otwarty oddział poczty oraz wybudowano kilka budynków administracji leśnej. Na przełomie lat 1919/1919 po raz pierwszy zaświeciły elektryczne lampy. Przy nowym wytyczeniu granic w 1920 roku Skórka pozostała po stronie niemieckiej i była nadal miejscowością graniczną. Istniejący do dziś budynek młyna wodnego powstał pod koniec XIX lub na początku XX wieku (brak dokładnych informacji w żródłach). Do lat 20-tych XX wieku posiadał koło młyńskie.


Bibliografia:
Osadnictwo historycznej Krajny w XVI-XVIII w. - Przemysław Szafran