Dawna Piła

Czy ktoś wie jakie były powojenne losy pierwszego właściciela piekarni przy początku obecnego Kolbego. Wiem, że nazywał się Worm i mieszkał w kamienicy pod nr 6 na tejże ulicy, później mieszkała tam do 1972r. jego córka o nazwisku Siudzińska.

...właściciel nazywał się Feliks Wurm i mieszkał w Pile od przedwojnia. Miał też piekarnię gdzieś na Koszycach. Joseph Stukowski wspomina o nim kilkakrotnie w swojej książce. Podobno dzięki znajomości języka polskiego udało mu się uratować dwie swoje kamienice (w tym tę przy Kolbego 6) przed podpaleniem przez czerwonoarmistów.

Rzeczywiście, to opisuje Stukowski w swojej książce ale mi chodziło o to czy ktoś wie jakie były jego dalsze losy po wojnie, bo przecież nie został wysiedlony. A były one tragiczne. Otóż Feliks Wurm pod koniec lat czterdziestych albo na początku pięćdziesiątych (nie wiem tego dokładnie) popadł w konflikt z jednym ze swoich pracowników. Któregoś dnia ów niezadowolony jego pracownik zastrzelił Wurma w drzwiach wejściowych do mieszkania, a jego żonę w pokoju na łóżku. Mieszkali w kamienicy przy Kolbego 6 na parterze, a po tej tragedii jego syn Alfred okratował okna w kuchni i w pokoju od strony podwórka, zmienił też nazwisko na Siudziński. Oprawcę zabrały służby bezpieczeństwa i głuchy ślad po nim zaginął. W grudniu 1972 r. Siudzińscy wyjeżdżając do Niemiec (Berlin albo Monachium) zdali całą kamienicę wraz z piekarnią na rzecz państwa, które nie potrafiło prawnie załatwić tej transakcji w wyniku czego dzisiaj toczy się proces spadkobierców właściciela z państwem polskim. Kamienicy nie można rozebrać ani żaden z jej lokatorów nie może wykupić mieszkania na własność. Wracając do sedna sprawy to chciałbym wiedzieć gdzie mogą być pochowani Wurm i jego żona bo nigdzie się jeszcze tego nie doszukałem. Piszę o tym dlatego bo to właśnie ja mieszkałem od grudnia 1972 r. w mieszkaniu po pierwszym właścicielu piekarni przez ponad trzydzieści lat i znam te fakty od ojca, który przejmował mieszkanie od syna Wurma jak wyjeżdżał do Niemiec. Pozdrawiam wszystkich forumowiczów i miłośników dawnej piły.

Ja z młodszych lat pamiętam jak chodziłem tam po bułki i po pączki :mryellow: Z faktów zaś wiem tylko tyle, że po tym wyjeździe do Niemiec piekarnię przejęło PSS Społem a sama piekarnia nie istnieje już chyba z 20 lat.

To aż 20 lat? Oj chyba mniej. Chyba, że o innej piekarni mowa.

Poznałem osobę, która w tej piekarni odbywała praktyki. Piekarnia ta wg. niego była prywatna. Ciekawostką był piec glicerynowy (rurki z rozgrzaną gliceryną), będący ponoć rzadkością.

Czy Kolbego kiedyś nazywała się Ogrodową albo Marchlewskiego?

Tak, Marchlewskiego.

A mi się wydaje, że ostatnim właścicielem piekarni, był niejaki pan Kawka.

Mnie również się wydaje, że ostatnim właścicielem tej piekarni był p. Kawka. Pamiętam te drożdżówki
Piekarnia ta na pewno funkcjonowała jeszcze w roku 1982...

A czy piekarnia o której mowa - przy Kolbego - i piekarnia przy Piekarskiej, to ta sama piekarnia, czy dwie różne? Bo jeżeli ta sama, to jeszcze pod koniec lat 80-tych, a wydaje mi się, że i na początku 90-tych chodziłem tam z babcią po chleb i bułki. I drożdżówki oczywiście.

...a w oficynie tego otwartego podwórka mieszkała rodzina Naszkowskich synowie Eligiusz, Remigiusz i Wenancjusz - choć szczerze nie jestem pewności czy w takiej kolejności starszeństwa. Jeśli tam mieszkali (a na pewno mieszkali) to wychowali się na chlebie z tamtej piekarni. Jeden z nich jak - wcześniej urodzeni wiedzą, był Przewodniczącym Nadnoteckiego Regionu Solidarności i członkiem Krajowej Komisji...
PS. Przepraszam i proszę ten tekst traktować jako "wtrącenie".
A do którego roku działała ta piekarnia nie potrafię określić - mimo, że mieszkałem w pobliżu, gdyż w końcówce lat 70-tych wyprowadziliśmy się na Zamoście.

W tej piekarni kupowałem szneki z glancem jak śmigałem na praktyki. Pamiętam, ta piekarnia miała krzywy komin.

Pan Kawka mieszka w St. Łubiance a piekarnia została zamknięta ze względu na ten krzywy komin właśnie, który obsypywał sadzą, wszystko w promieniu 200m. Zainstalowanie elektrycznych pieców, było za drogie.

Piekarnia była na pewno czynna jeszcze pod koniec lat 90. Zburzono ją razem z kamienicą przy Kolbego 4. Też pamiętam te drożdżówki
I zdjęcia z 1974 roku:

Na pierwszej fotce widać pomnik Matwiejewa ach te czasy.