Skarby z Piły i okolic

[zwierz]

W Ujściu, w dolnej części Noteci gdy woda opadnie można zaleźć porcelanki i butelki, najprawdopodobniej zostały przywiezione z Piły.

[leonard17]

Co prawda z mojej miejscowości ale też powiat pilski - Łobżenica.

Grzegorz Chojnacki

Karawaka z Łobżenicy

Pierwsza historyczna wzmianka o Łobżenicy pochodzi z 9 lutego 1312 roku. Władysław Łokietek nadał wówczas Pałuce Wincentemu Piotrowicowi prawo lokacji w Łobżenicy miasta na prawie magdeburskim. Dzięki rozwojowi handlu miasto bogaciło się i rozbudowywało, tak że w XVI wieku stało się największym miastem Krajny.

W latach 1612–1630 istniała tu prywatna mennica, w której bito drobne monety miedziane, tzw. Denary Krotoskich, oznaczone herbem Bróg. Później monety nielegalne, tzw. kwartniki łobżenickie. Działanie mennicy jest o tyle istotne, że można było w niej wybijać także medale czy np. krzyże.

Pochówek nr 26
Monety w badaniach archeologicznych pozwalają na precyzyjne datowanie. O dziwo – w trakcie dotychczasowych eksploracji – nie znaleziono monet z tutejszej mennicy. W poł. XVII w. miasto nabyli Grudzińscy, zwolennicy reformacji, którzy stworzyli tu silny ośrodek protestancki. Z punktu widzenia archeologicznego najbardziej interesująca jest mała część miasta, może najważniejsza, ograniczona dziś ulicami Sportową i Sobieskiego, określana jako Wzgórze Świętej Anny. W centralnej części tego miejsca na przełomie XIV i XV w. ufundowano dla zakonu Augustianów kościół pw. św. Anny. Bardzo prawdopodobne, że stał tu także niewielki klasztor. Na początku XIX w. popadającą w ruinę świątynię rozebrano.Miejsce to od bardzo dawnych czasów było także cmentarzem. Odkryto tu pozostałości ceramiki grobowej kultury łużyckiej. Dotychczasowe działania archeologiczne pozwoliły na odsłonięcie grobów pochodzących z XV, XVI i XVII w. W jednym z miejsc pochówku o numerze 26 z połowy XVII w., oznaczonym przez kierownika badań magistra Jarosława Rolę z Muzeum Okręgowego w Pile, odkryto brązowy krzyż oraz siedemnaście szklanych i kościanych paciorków. Znaleziony krzyż to tzw. karawaka, zwany również krzyżem patriarchalnym lub arcybiskupim, cholerycznym,morowym, krzyżem św. Benedykta.

Symbol trwania chrześcijaństwa
Ten typ krzyża pochodzi z przełomu XVI i XVII w. z miasta Caravaca w Hiszpanii. Symbol przez stulecia rozprzestrzenił się na wschód, a w Polsce stał się popularny pod koniec XVIII, w XIX i na początku XX w. Mamy tu ważny element wyróżniający „naszą” karawakę. Zgodnie z ustaleniami pochodzi on bowiem najdalej z połowy XVII w., a więc czasu, gdy pojawił się w Hiszpanii, ale jeszcze nie w Polsce. Zanim bowiem znalazł się w grobie, musiał być „używany”, więc należy do najstarszych tego typu obiektów w kraju.
Niewielki krzyżyk – ma zaledwie 7cm wysokości – jest delikatny i jednocześnie solidny. Zdobiony motywami roślinnymi i geometrycznymi z ozdobnym uszkiem. Na awersie ma częściowo zatarte napisy S? PANCISCYA na dolnym ramieniu i OSAPOME? na pionowym. Na skrzyżowaniu górnych ramion kołowy monogram IHS. Na rewersie na dolnym ramieniu SIGNATI, na pionowym ORAPROME.
W Polsce popularny był jako krzyż chroniący przed zarazą. Krzyż z Caravaca miał zapobiegać wielu nieszczęściom i chorobom. Wierzono, że chroni przed wypadkami i nagłymi zgonami, klątwami, kradzieżami, burzami, piorunami, leczy bezsenność. Wiesza się go na drzwiach wejściowych (od wewnątrz) lub przechowuje w szkatułce owinięty w fioletowy jedwab, nosi w formie medalionu, tzw. św. Benedykta. Wiele wskazuje na to, iż karawaka z Łobżenicy pełniła właśnie taką rolę, w każdym razie była noszona.
Można powiedzieć – jeden niewielki krzyżyk, a jak wiele możliwości jego postrzegania, jak liczne jego role, do których pragniemy dodać jeszcze jedną – krzyża, symbolu trwania chrześcijaństwa, wieków tradycji i kultury tego miejsca, naszego miejsca na ziemi.


Źródło: www.przewodnik-katolicki.pl
Przewodnik Katolicki 41/2011

[WERWOLF 1945]

Oddam 2 łuski do niemieckiego działka przeciw lotniczego Flak 37 mm, znalezione w Pile. Walają się u mnie a szkoda mi ich wyrzucić może komuś się przydadzą...

[Matey#24]

Słuchajcie! Znalazłem w październiku takie oto coś. Nie mam bladego pojęcia co to jest. Nie wygląda to na monetę, bo za ciężka i za gruba. Na pewno wcześniej było srebrne/szare, bo po "kąpieli" w kwasku cytrynowym, occie, rozpuszczalnikach wyszło, że ma jakąś szarą farbę na sobie. Znaleziony na platformie wyładunkowej przy bocznicy na Zygmunta Starego, zaraz obok tego budynku z czerwonej cegły. Pomóżcie mi rozszyfrować tą zagadnę!

Werwolf mogę jednym się zaopiekować

[WERWOLF 1945]

Wydaje mi się że są to 3 kopiejki Ober-Ost mennica Berlin, te monety były dość grube i wykonane z żelaza, waga tej monety to 8.75 g a średnica to 28 mm. Pozdrawiam

[Matey#24]

Ciekawe w jaki sposób dostała się do Piły aż Jeśli to ona! Swoją drogą... w tym miejscu można poszukać wiele rzeczy ciekawych. W listopadzie będąc tam na chwilę znalazłem jakieś stare fragmenty po puszcze(?). nie brałem ze sobą już, bo nie ma sensu takie coś. Ktoś wykrywaczem by tam mógł połazić zanim zaczną tam kopać i robić tą nową drogę...